wie zijn we? Pers AANPAK STRESS INFO particulieren BEDRIJVEN EXTRA opleidingen Info

casussen

Voorbeelden van casussen :
Om een idee te geven hoe we praktisch te werk gaan: Casussen welke echt zijn , maar onherkenbaar gemaakt zijn. (Mevrouw Dupont noemt zo niet en is niet juist 63 jaar,…)

1. Slaapproblemen:Mevrouw Dupont :
Mevrouw Dupont (63 jaar) had reeds de moed gehad om op eigen houtje haar slaappillen af te bouwen.Maar ze sliep nog altijd niet 's nachts. Wel viel ze in slaap als ze 's avonds voor TV zat. Haar man maakte haar wakker om naar bed te gaan , en dan begon de miserie: wakker woelen in haar bed. Een eerste eenvoudige maatregel was geen TV meer 's avonds, maar strijken om wakker te blijven. Daarna was ze moe genoeg om in te slapen …in haar bed 's nachts.
Een tweede maatregel was relaxatie: hierdoor had ze een betere slaapkwaliteit, en sliep ze door tot 's morgens.

2. Migraine en spanningshoofdpijn: Mijnheer Peters.
Reeds jaren had mijnheer Peters last van verschrikkelijke migraine: hij had al alle mogelijke medicatie uitgeprobeerd.Hij nam zware pillen, met veel en gevaarlijke nevenwerkingen. We hebben oplossingsgerichte therapie toegepast. Hij had zelf de resources in zich om het probleem op te lossen namelijk : "Alles een voor een aanpakken, in plaats van van links naar rechts te lopen, drie dingen tegelijk te willen doen,en zich dan op te jagen omdat het fout loopt" zei hij als oplossing. Hij is zijn oplossing gaan toepassen en was al snel beter. Als de hoofdpijn dan toch opkwam,of hij zich begon op te jagen ging hij ademhalings-, en relaxatietechnieken toepassen, waardoor hij steeds minder vaak en minder erge hoofdpijn kreeg. Op een 7 tal afspraken was hij hoofdpijnvrij. In uitzonderlijke situaties was een eenvoudige pijnstiller nodig. Toen ik onlangs mijn boodschappen deed in het grootwarenhuis, kwam een stralende mijnheer Peters naar mij toe: "Ken je mij nog, ik ben een paar jaar geleden bij u geweest, ik voel mij nu heel goed." Hij nam geen medicatie meer.

3. Chronische Diarree : Karine
Karine (49) had reeds jaren last van diarree. Ze had al alle onderzoekingen: radiografieën, echografieën, colloscopie (met een buisje in de darm kijken) ondergaan: er was niets te vinden. Medicatie hielp niet voldoende, ze durfde nergens meer op bezoek gaan uit angst om de haverklap naar toilet te moeten gaan, reizen was verleden tijd. Met relaxatietechnieken leerde ze invloed te hebben op haar lichaam. Dankzij RET en oplossingsgerichte therapie leerde ze onder andere minder perfectionistisch te zijn, zich minder aan te trekken wat andere over haar konden denken. Ze leerde zelfzekerder te zijn, meer oog te hebben voor wat wel goed gaat, wat ze wel kan in plaats van te piekeren over wat mis loopt. Een jaar na de therapie kreeg ik een kaartje van Karine uit Amerika: haar droom om daar eens naartoe te kunnen had ze verwezenlijkt.

4. Autofobie: Sylvia (35)
Sylvia had een auto-ongeluk gehad. Sindsdien durfde ze niet goed meer rijden. Zeker de autostrades durfde ze niet meer op. Lange afstanden deed ze niet meer. We leerden haar buikademhaling en autogene training aan, zo ging het al beter. Dankzij NLP technieken (dubbele ankering, dissociatietechnieken), leerde ze letterlijk het autorijden en haar ongeluk anders te bekijken, en verdween de associatie auto- angst. Sylvia rijdt nu ontspannen naar de zee, en geniet ervan overal terug naartoe te kunnen gaan.

5. Kind met faalangst en hoofdpijn.
Stijn is een intelligente jongen van 9 jaar. Hij vond het verschrikkelijk wanneer hij eens minder goede punten haalde op school, hij was bang om er niet meer bij te horen, gepest te worden. Door middel van oplossingsgerichte therapie: beginnen met oog te hebben voor wat wel goed gaat, en autogene training voor kinderen, ging zijn zelfvertrouwen groeien. Hij merkte dat hij invloed kreeg op zijn lichaam, dat hij zich kon goed voelen als hij dat wou. Stijn kon de autogene training voor kinderen op een vijftal afspraken. Dit is snel, maar kinderen van deze leeftijd hebben een goede fantasie,en leren snel. Stijn is zich ook niet meer gaan bekommeren over wat anderen over hem dachten, en een minder goed rapport niet meer gaan bezien als een compleet falen. Vreemd genoeg (in zijn ogen) stegen zijn punten hierdoor juist: hij had nog nooit zo'n goed rapport gehad.

6. Angst : "De pianist"
Werner is pianist, hij kan zich volkomen uitleven, ontspannen met muziek. Toch was Werner jarenlang angstig. Hij wist waarom, hij had een jarenlange therapie achter de rug. Toch bleef hij met zijn angst. Ik vroeg hem wanneer hij geen angst had. "Aan de piano verdwijnt mijn angst, ze smelt als sneeuw in de zon als ik mij in de muziek inleef", antwoordde hij prompt, "maar helaas, ze komt stilaan weer terug achteraf." Ik vroeg hem om bij het begin van zijn angst, dus bij het opstaan reeds piano te spelen. En steeds terug piano te spelen als zijn angst terug opkwam. Wat hij deed. En na veertien dagen had hij geen angst meer. Soms is het zo simpel. Helaas vinden wij niet altijd zo snel de eigen resources. Soms moeten wij vaardigheden aanleren, en duurt het wat langer eer de cliënt geholpen is.